Selama lebih daripada 40 tahun, tradisi menghadiahkan sebatang pokok Krismas gergasi kepada bangunan Capitol Negeri Michigan telah menjadi satu acara yang melibatkan seluruh masyarakat. Pokok pain yang sangat besar, setinggi kira-kira 18 meter, didermakan oleh sebuah keluarga tempatan. Pokok itu kemudian ditebang, diangkut, dan dihias dalam suasana perayaan yang disambut oleh orang ramai. Anggota pasukan kecemasan memastikan keselamatan orang ramai, koir kanak-kanak menyanyikan lagu-lagu Krismas, manakala pengendali jentera berat mengangkut pokok itu dengan selamat ke tempat baharunya.
Hadiah yang melambangkan niat baik dan kegembiraan sempena Krismas dapat menyatukan orang daripada pelbagai latar belakang kehidupan. Namun, yang lebih mampu menyatukan mereka ialah kepercayaan bersama tentang makna sebenar Krismas, iaitu kelahiran Yesus Kristus, Penyelamat kita. Sejurus sebelum Yesus Kristus ditangkap, Dia berdoa dengan sepenuh hati bagi murid-murid-Nya yang bersama-Nya ketika itu, dan semua orang yang kelak akan percaya kepada-Nya. Dia berdoa, “Bapa, Aku berdoa supaya mereka semua menjadi satu sebagaimana Engkau di dalam-Ku dan Aku di dalam-Mu …” (Yohanes 17:20-21). Kesatuan orang-orang percaya menjadi tanda kepada dunia tentang kasih Tuhan dan bahawa Yesus ialah Tuhan yang berdaulat (ayat 23).
Sungguh menakjubkan apabila kita memikirkan bahawa kita dipanggil untuk bersatu dengan saudara dan saudari kita di dalam Kristus, sehingga kita mencerminkan hubungan Tuhan Bapa dan Anak adalah satu. Hanya Yesuslah anugerah yang boleh menyatukan kita semua—walaupun di tengah-tengah perbezaan yang boleh mengancam untuk memisahkan kita. Seperti yang dinyatakan-Nya hati Bapa kepada kita (ayat 26)—pada masa Krismas dan sepanjang tahun—semoga kita “bersatu sepenuhnya” (ayat 23).
menguatkan anda?
ILHAM
Yesus menjadi teladan kesatuan yang sempurna dengan Bapa. Hanya Dia yang dapat menyatukan kita meskipun terdapat banyak perbezaan yang boleh memisahkan kita.
Orang yang percaya kepada Yesus terdiri daripada “lautan manusia … daripada segala bangsa, suku, kaum, dan bahasa” (Wahyu 7:9). Memandangkan kepelbagaian yang begitu besar, Kristus berdoa agar gereja-Nya “menjadi satu”—mengikut kesatuan sempurna yang dimiliki-Nya dengan Bapa (Yohanes 17:11, 21-22). Kesatuan ini merupakan karya dan kurnia Tuhan. Rasul Paulus mengingatkan kita tentang kesatuan ini: “Kamu hendaklah satu tubuh dan satu Roh … satu Tuhan, satu iman, satu baptisan, satu Allah, iaitu Bapa sekalian, yang di atas sekalian” (Efesus 4:4-6). Hari ini, ketika kita menghadapi perbezaan yang ketara dari segi budaya, bahasa, pendirian dan sebagainya, Roh Kudus akan menolong kita “memelihara perpaduan dalam Roh” (ayat 3).
